X
تبلیغات
رایتل


بیایید پارسایی را از دستانمان یاد بگیریم...

بی هیچ چشم داشتی زمین را آماده میکند،
در دل آن دانه میکارد،
به آن آب میدهد،
آن را درو میکند،
آرد میکند،
حتی نان را لقمه میکند اما برای خودش نمیخواهد!
میداند که بقای خودش به دیگر اعضاء وابسته است...

برچسب‌ها: شعر